Liesbet en Jeroen in Phoenix: Wachten op de container

Deze week was een toonbeeld van pure Amerikaanse efficientie:

1. AT&T

Deze week heeft Liesbet haar prepaid kaart omgezet naar een abonnement. Zoals 30 dagen geleden met de verkoper afgesproken, kon ze haar goedkope gsm tegelijk zonder extra kosten omwisselen voor een betere, en het abonnement bleek uiteindelijk toch ietske goedkoper. Althans, dat was allemaal de bedoeling...

Eerste poging: ja, madammeke, ge zult wel uw opladerke moeten meebrengen he (maar dan in t Engels). OK toegegeven, daar hadden onze Amerikaanse vrienden een punt.
Tweede poging: Liesbet had geluk! Voor 100 dollar kreeg ze een iPhone! Na een half uurtje iPhone vertoning, bleek echter dat het data-abonnement dat erbij hoort het abonnement zou verdubbelen. Jammer dat ze dat hadden verzwegen. Terug naar af...
Derde poging: na nog wat zogezegde gratis (bijna toch) extra's te hebben afgeslagen eindelijk het abonnement wat onze bedoeling was (al een maand geleden trouwens). Maar: aan de kassa bleek dat er ineens toch 20$ restocking cost bij het omwisselen van een gsm kwam kijken! Jammer dat ze dat niet eerder hadden gezegd! Gevolg: Liesbet boos (en dat wilt ge niet meemaken.. die verkoper ook niet, weg 20 dollar)
Vierde poging: Aan de kassa: "Madammeke, wat is uw social security number?". Pech toch... Jeroen zat nog op t werk, en Liesbet heeft nog geen SSN. Terug naar af...
Vijfde poging: met Jeroen erbij terug naar de winkel. Na een half uurtje wachten op onze verkoper, dezelfde uitleg. Deze keer schot in de zaak: SIM-kaart omgezet, gsm omgeruild, tot er moest betaald worden... Geen credit-history, dus 500 dollar waarborg jawel, omdat ze niet betrouwden dat we onze rekeningen wel zouden betalen. En dat vonden we nu net een tikje te veel voor 35$ abonnement per maand!

Gevolg: Liesbet belt nog steeds met een pre-paid kaartje :-)

2. Onze container

Jawel, na een herinneringsmailtje aan de verhuisfirma, bleek onze container net vrijgegeven en konden ze de volgende dag leveren. Toevallig toch! Althans, dat was de bedoeling...

Eerste deal: we komen vrijdagvoormiddag. Perfecto, tot morgen!
Tweede deal: we komen vrijdagnamiddag tussen 14 en 16u. Perfecto, tot morgen!
Vrijdag 16u: "Waar zitten jullie? Wij moeten vanavond weg" - "Mja, t is nogal druk, het zal wat later worden, maar anders morgenvroeg als eerste adres, tussen 8 en 9u?" - "Perfecto, tot morgen!"

We zijn nu zaterdagvoormiddag. Om 7u30 opgestaan om zeker op tijd te zijn, en om 10u nog steeds geen container te bespeuren... Die Amerikanen toch...

Maar er was ook heel leuk nieuws deze week:

Liesbet haar vrijwilligerswerk valt best wel mee. Het lijkt nog een beetje op een saai vakantiejobke, maar daar lijkt de komende weken wel wat verandering in te kunnen komen. De FBI heeft intussen bevestigd dat ze geen crimineel verleden heeft (Jeroen content) maar veel moet ze niet meer mispeuteren, want ze hebben nu wel haar fingerprints ;)

En we zouden het bijna vergeten: het werk van Jeroen valt ook best mee. Alleen hebben we beiden een beetje het gevoel dat we een versnellingske of 3 te snel werken, en dat ze dat hier in de VS niet echt gewoon zijn. Liesbet is intussen de "Queen of Speed" en Jeroen is een "Overachiever". Beide positief bedoeld, maar het spreekt voor zich.

En buiten t werk hebben we ook nog leuke dingen gedaan hoor: onze eerste golfles is een feit, en onze eerste baseball match ook al (daar als toeschouwer weliswaar). Alhoewel de foto's voor zich spreken, misschien nog wat toelichting:

Een zwembad?? Jaja, midden in het stadium. Waar moeten die VIP's hun anders verfrissen?
Baseball in 100F?? Jaja, maar het (openlucht)stadium is volledig airconditioned, of wat dacht je nu? Den ellentriek kost hier precies niet te veel..
Saai?? Baseball misschien een beetje, maar de pauzes met de "kiss-cam" (In beeld? kussen maar!), de "muscle-cam" (In beeld? Laat die spierballen rollen!), "find the gecko" en de Diamondbacks mascotte maken het best wel gezellig, zo bij wat nacho's met kaassaus, pindanootjes, een hamburgerke en een diet coke.